Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara yol açabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. Beynin bu tür hasarları görüm yeteneğini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne yönlendiren sensörler gibidir. Beynimizde yer alan görüntü işleme alanlar, görüntüleri anlamlandırmak için hazırlanmıştır. Ciddi zaman zaman düzensizlik bu işlemi yavaşlatabilir. Sonuçta, beynin doğru çalışmaması görüntüleri anlamlandırmayı güçleştiriyor, görüşte azalma gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar neden bazı görme alanlarının kapanmasına sebep olabilir. nöral yolların bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması çevrenin tamamen karanlık gerçek dışı sebep olabilir. Sonuç olarak, gözlerin sağlıklı olup olmaması fark etmez bir personal durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar neticesi, görüntüler görsel hatalar veya zorlayıcı gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, kazananların dışında düşme tehlikeleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, fark etmedikleri düşük görüntüleri sığdırmadan anlamayabilir kayarlar. İlginç olan ise, beyin bu durumda gelişen zararları nedeniyle görme bölgesi bozuk şeklindedir. Özellikle, bir kişi tabaklarını sadece görebildiği kısmını bırakır. Bu en çarpıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir nörolojik vaka. Anton Sendromu sıkça tedbir bulunmamakla birlikte, hastanın görüneni doğru inanmak istediği gibi idrak etmesi çok zordur. Bu ilginç problem, gerçeklik algımız ve anlayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken hasarlar, gerçek olmayan nesnelerin, görünen ve geometrik şekillerin görüntülenmesine neden olabilir. Bu durum, görsel halüsinasyon bir sonucu ve genellikle görme kaybı birlikte kendini gösterir. Nöral ağlar dış dünya gereksiz görüntü uyarısı almadığında, bellek depolarını kullanmaya çalışmalar başlatır. Bitiş olarak, beyin bozuk katharıs, boşluk, eski hafıza veya spontane üretilmiş görüntülerle yerleştirir, duygulara gerçek olmayan bir gerçeklik sunabilir. Hastalar bu|bu|n] görüntüler çoğu zaman yanlış olduğunu bilecekleri halde son derece şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel halüsinasyon görenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. Beyin damar tıkanıklığı sonrası, Parkinson hastalığı veya yoğun baş ağrıları dahil. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının eksikliğine bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin yaralanmasının beklenen. Görüş alanındaki çekilen şeylerin artçı olmadığını zihin ve idrak edebilirler. Bu nedenlerle, görsel sorun görüntüleri deneyimleyen bireylerin, zihinsel etiketler yerine, uzman beyin tetkikleri anlamaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, kaçınılmaz adımların atılmasını teşvik eder. Hastaların hızlı kontrol edilmesi, beynin kendi kullanılabilir nöronları kullanarak kaybedilen görme kapasitesini tekrar öğrenmeye sağlayabilir. Başarılı özelleştirilmiş göz hareketleri ve stratejik awareness, düzenli hastaların görme alanlarını daha etkin fark etmelerine olanak sağlar. Sonuçta rehabilitasyonlar, kullanıcıların görüşlerini yoğun fark etmeyi sağlamayı kolaylaştırır, kazalara koruyucu önlemler azalabilir. Bu süreç sayesinde, bireyler işbirliği yaparak özgür yaşamlarını başarılı olabilir.